Er zijn geen vaste stijlkenmerken die definiëren hoe organische architectuur er moet uitzien. Bouwheer en architect gaan samen op zoek en ontwerpen zo samen telkens iets unieks, iets dat past bij de bewoners en de omgeving.

We willen komen tot een gezonde geest in een gezond lichaam, in een gezond huis, in een gezonde leefomgeving. Onder andere, door energie- en waterbesparend te bouwen, met zo weinig mogelijk chemische en schadelijk materialen en stoffen te bouwen. Ook door rekening te houden met de draagkracht van de aarde en met de gerechtvaardigde behoefte van huidige en toekomstige generaties wereldwijd.

Bio-ecologisch bouwen is niet duurder. Sinds de laatste energie crisis dat gepaard ging met de Corona beleid, zijn de industriële materialen sterker gestegen in prijs dan de natuurlijke/ lokale materialen.

Via organische architectuur willen we niet alleen een gezonde geest in een gezond lichaam, in een gezond huis, in een gezonde leefomgeving maar ook de multi-dimensionaliteit van ons bestaan in rekenschap brengen. We gebruiken de dieper vermogen van de mens om onze bouwomgeving tot een hoger niveau te tillen. Schoonheid is een bijproduct hiervan.

In eerste instantie kán organische architectuur duurder zijn, omdat er met meer zorg wordt gewerkt en met meer aspecten wordt rekening gehouden. Een biologisch of biodynamisch brood kost ook meer, maar de bewuste mens weet dat die meerkost ettelijke malen meer opbrengt aan (levens)waarde dan de vergelijking die men maakt in puur monetaire waarde.

Een leuk voorbeeld: je bouwt een strakke, steriele blokkendoos in puur wit en zwart, zoals je al te vaak ziet in 'de blinkende boekjes'. Eens je daar woont, snakt je ziel naar zielenvoedsel. Dan kies je voor een peperdure keuken of designmeubel – die je amper gebruikt, omdat ze niet zijn ontworpen voor het lichaam of de mens – om de leegte in je leven te vullen.

Leg je na een paar jaar de rekeningen naast elkaar, dan zal je zien: organische gebouwen hebben vanuit hun scheppingsproces ziel gekregen. Er hoeft achteraf niets meer te worden gecompenseerd. Trouwens, een organisch liefhebbend mens is ook content met een eenvoudige keuken, waarin hij of zij met plezier degelijk kookt!

Materialen die wij trachten te gebruiken zijn natuurlijk. Bijvoorbeeld stro, dat we gebruiken als isolatie in muren, is volledig bio-afbreekbaar, maar het is ook goedkoop en makkelijk te verwerken. Ook het houtskelet, dat de ruggengraat, het dragende gedeelte van het gebouw vormt, is herbruikbaar en gemakkelijk te recupereren. Bakstenen en alle andere duurzame materialen worden gebruikt met het oog op toekomstige gebruikers. Zo werken we aan een gesloten organische kringloop met respect voor alle dingen.

Rechte lijnen zijn dikwijls machinaal makkelijker en goedkoper te maken dan vloeiende, rondere vormen. Daar staat tegenover dat een interieur met enkel strakke, rechte lijnen niet harmonisch en zelfs ziekmakend kan zijn voor de mens. Het is een kwestie van een evenwicht te vinden tussen het mannelijke en het vrouwelijke, tussen YIN en YANG, het gevoelsmatige en het rationele.

We zoeken naar een harmonische verhouding tussen de grillige en vloeiende lijnen uit de natuur, het gevoelsaspect en de strakke lijnen die de meer rationele kant vertegenwoordigen. Beide aspecten zijn nodig om tot een evenwichtig geheel te komen.

Deze vorm van bouwen heeft altijd al bestaan. Kijk maar naar de iglo’s, naar paalwoningen en naar onze eigen oude gebouwen zoals je die nog kan bewonderen in Bokrijk. Vroeger bouwde men al organisch. Deze manier van bouwen sluit aan bij onze tradities. Het is een pure levenskunst en dus niet zomaar een nieuwe trend. Het is wel een nieuwe trend om opnieuw verbinding met de natuur te zoeken, en daar is organische architectuur uiterst geschikt voor.

Het is erg belangrijk dat een gebouw geen onnodige last vormt voor het milieu en zoveel mogelijk een onafhankelijk systeem schept waarbij de aarde geen geweld wordt aangedaan. We zoeken naar energiezuinige systemen die zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn. Daarin volgt bio-ecologisch en organische architectuur dit principe. Maar wij mogen niet vergeten dat we als mens deel van de natuur blijven en daar actief bewust mee moeten blijven omgaan.

De afhankelijkheid aan de machine en het automatisme daarvan maakt de mens passief in zijn eigen besef en gebruik van energie. Passieve woningen zijn erg gestuurd door machines. Het vraagt ontzettend veel energie om tot die hoogstaande machines te komen en ze te onderhouden. En wie kan zeggen waar het eindigt? Daarom kies ik liever voor een laag-energie concept dan voor een passiefwoning concept.